Merzifon Cumhuriyet İlköğretim Okulu

Taşı, toprağı

Doymuş kana.

Sel gibi akıyor,

Okyanus gibi dalgalanıyor kırmızı kanlar.

Ağlıyor analar, babalar,

Her giden şehidin ardından.

Söyleniyor iç yakıcı

Ağıtlar.

Ne mutlu size!

Kutsal bir görevle,

Gidiyor şanlı

Şehitler.

Asla sonlarını

Düşünmüyorlar.

Vatan sağ olsun, deyip

Yığılıyorlar yere.

Akan her kanın ardından:

Canımızı alırsınız,

Bu vatanı asla!

Asla alamazsınız.

Geçemezsiniz,

Çanakkale Boğazını.

Alamazsınız bu insanların,

İman sevgisini.

Dalgalar; canavar,

Balıklar; asker,

Tuzlu su; zehir

Olmuş düşmana karşı.

Küçük bir anne

Almış eline tüfeği,

Vurmuş beline küçük bebesini,

Gidiyor düşmana karşı.

Bir yudum suyu,

İçiyor belki 8 kişi.

Bir lokma ekmeği,

Yiyor belki 9 kişi.

Bu zor günde,

Kılıyorlar namazlarını,

Açıyorlar ellerini,

Allah’a karşı.

Bir iman sevgisi,

Kurtarmış bin gaziyi.

Yarabbi sen koru,

Bu güzel cenneti.

Kazacak mezar,

Yatacak yatak,

Alınacak abdest

Yeri bulamıyorum Yarabbi.

Sızlanıyor anam,

Vatan uğruna.

Almış eline Kur’anı Kerim’i,

Okuyor Yasin suresini.

Açmış elini minik yavrum

Dua ediyor Allah’a:

Allah’ım sen koru

Bu vatanı.

Bin asker

Almış eline kağıt kalem

Yazıyor sevdalısına

Bin bir kelime

Yarim belki şehit,

Belki gazi olacağım;

Ama kalbimde

Bir seni taşıyacağım.

Son şehitler:

Vatan sağ olsun!

Deyip,

Yumdular gözünü.

Söndü,

Cehennem ateşi.

Sonsuz, uçsuz, bucaksız

Bir cennet kapısı açıldı.

Yarabbi şükür,

Şükür sana!